Capítulo 1. O Comezo

Dí­a 1
Chegeui á escola de portas encarnadas xusto na hora do conto, así­ que foi fácil atopar máis anxos que demos na aula, o conto absorvíalles a atención, "Garbancito" permitiume observalos nun estado de concentración e silencio, ainda que a miña chegada perturbou un pouco a historia, porque todos e todas quixeron saudarme.Cando remataron o conto, chegaron, inevitablemente as preguntas, que no cí­rculo do rincón da lectura comezáronse a plantexar: Cantos anos tes?Por que estás aquí­?Canto tempo vas quedar?E despois aproveitei o meu turno para preguntarlles a eles si xa sabí­an que querí­an ser de maiores, e un desfile de estereotipos comezou, as nenas mamás e profesoras, os nenos policí­as ou motoristas, ai, ai, ai... que pasa nesta sociedade, que non hai forma de cambiar determinadas ideas?Mañá¡ voulle propoñer un conto á profe, que se chama "Vanesa non quere ser princesa", a ver si conseguimos que algún, ou algunha, transforme as súas aspiracións, xa vos contarei...

Despois puiden ir á clase do lado, onde tamén hai uns dezaseis nenos de idades mesturadas, pero aquí non había hora do conto nin nada que se lle parecera!
A aula era un pouco caótica, había un neno de cumpleanos, e os seus compañeiros estaban "celebrando a festa" cada un ó seu xeito!!
Despois de un bo rato a mestra e eu conseguimos sentalos para presentarme, e neste caso, no que volvín a aproveitar para preguntarlles que van ser de maiores, leveime unha grata sorpresa: veterinarias, cociñeiros e unha camioneira, ah! e unha nena que quere ser mamá "pero sen marido, que non me gustan".
Despóis de comer un anaco de tarta e de cantar en inglés e castelán o cumpleanos feliz, os nenos e nenas puxeron os abrigos, nunha revolución de mandilóns e mochilas, e marcharon, a mestra suspirou aliviada e dixo -Ata mañá!, con alivio.